Πλεχτή Κουβερτούλα

Καλό φθινόπωρο και καλό μήνα σε όλους......
Επιστρέψαμε και εμείς λοιπόν από τις διακοπούλες μας,
που φέτος ευτυχώς ήταν αρκετά ξεκούραστες.
Γυρίσαμε στο σπιτάκι μας και ξεκινάμε με πολλές προσδοκίες για φέτος....
Μέχρι να ξεμπερδέψω όμως από τις γνωστές δουλειές του γυρισμού,
θα σας δείξω κάτι που έκανα πριν φύγουμε...

Από τότε που είδα τις κουβερτούλες με το βελονάκι ξετρελάθηκα και έβαλα στόχο
να μάθω να πλέκω με βελονάκι...
Με την βοήθεια λοιπόν πολλών φίλων bloggers και από βιντεάκια στο y tube
νομίζω ότι κάτι κατάφερα....

Το πλέξιμο ξεκίνησε χωρίς ιδιαίτερο προορισμό αλλά στην πορεία
η φίλη μου Κούλα γέννησε την κορούλα της μόλις την είχα τελειώσει.
Ήταν επόμενο λοιπόν να προχωρήσει και στην ανάλογη συσκευασία
για να το παραλάβει η χαρούμενη μανούλα....

Αγόρασα και δύο τετράγωνα σεντονάκια για συνοδεία και ενώ στην αρχή τα έβαλα
σε ένα ψάθινο καλαθάκι, επειδή δεν μου πήγε και τόσο καλά στο μάτι....

......Έπεσα πάνω σε ένα χάρτινο κουτί που φώναζε....Decoupaaaageeeee......

Το θέμα στο δωμάτιο της μικρής ήταν ζωάκια 

οπότε προχώρησα με αυτό το ρετάλι υφάσματος.....

 Η μανούλα που το παρέλαβε μπορώ να σας πω ότι ενθουσιάστηκε όχι μόνο με το κουβερτάκι αλλά
και με το κουτί, μιας και βρήκαν αμέσως τη θέση τους τα καλλύντικά και λοιπά ψιλοπράγματα της
μικρής......

Χάρηκα, χάρηκα, χάρηκα.....

και που να έρθει και ο χειμώνας που είναι ότι πρέπει για πλέξιμο, ώρε τί έχει να γίνει....!!!!

Decoupage σε Κομοδίνο...Μια μεγάααλη ιστορία....

Ο φίλος Λευτέρης λοιπόν είχε ένα κομοδίνο από τα παιδικά του χρόνια
που και δεν το χρησιμοποιούσε και δεν ήθελε να το πετάξει.
Του το ζήτησα λοιπόν για να πειραματιστώ με decoupage και
με μεγάλη μου χαρά τελικά το πήρα....
Επειδή δεν είχα καταλήξει ακριβώς στο τι ήθελα να κάνω έπρεπε η διαδικασία
να καλύψει όλα τα πιθανά σενάρια.
Ημέρα 1η:
Το πρώτο βήμα λοιπόν έπρεπε να είναι το τρίψιμο του παλιού βερνικιού.
Εδώ μπήκε στο σκηνικό ο φίλος Γιώργης και το παλμικό τριβίο καθώς με το χέρι αυτό
δεν θα έβγαινε με τίποτα....Έτριψα κι εγώ μια πλευρά για τα μάτια του κόσμου...

 

Το πρώτο στάδιο λοιπόν μας έβγαλε εδώ.
Μας έφαγε η σκόνη και η μυρωδιά του παλιού βερνικιού και σταματήσαμε.

Ημέρα 2η:
Το πρωί της επόμενης μέρας συνέχισα με το αστάρι...Οι γνώστες λένε ότι περνάμε ίσα ίσα τις
επιφάνειες για να μπορεί να πιάσει το επόμενο χρώμα ή επεξεργασία γενικότερα αλλά εγώ του
άλλαξα τα φώτα....Ήθελα να είναι εντελώς ομοιόμορφο γιατί δεν είχα αποφασίσει ακόμα που
θα κάνω decoupage και που θα βάψω....Οπότε....

Εδώ μπήκα στον πειρασμό να το αφήσω λευκό. Μου φάνηκε πολύ φινετσάτο, αλλά αφού είχα υποσχεθεί στη μικρή μου ότι το κομοδίνο ήταν για το δωμάτιο της, έπρεπε να γίνει παιδικό...
Συνεχίζω λοιπόν και.....

Ώωχ... το κατέστρεψα...Τα χρώματα δεν έστρωναν καλά και μου φαινόντουσαν πολύ έντονα.
Έτσι σκεφτόμουν στην αρχή αλλά δεν έκανα πίσω...Τώρα πρέπει να τελειώσει.
Συνέχισα με τις μεγάλες επιφάνειες και άρχισα το decoupage...
(Και από το φωτισμό της φωτογραφίας βλέπουμε ότι είναι ήδη απόγευμα....)

Και λίγο ακόμα decoupage....

Στο τέλος της ημέρας κατάφερα να φτάσω σε αυτό το αποτέλεσμα...

(Οι φωτογραφίες είναι βγαλμένες την επόμενη καθώς το decoupage τελείωσε μαύρη νύχτα)
Ημέρα 3η:
Αν και το βράδυ δεν ήμουν σίγουρη ότι αυτό θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα, το πρωί προχώρησα
τελικά στο γυάλισμα....Δύο χέρια σπρέι γυαλιστικό....
Και μετά....Πόμολα;
Οι μικρές ανυπομονούσαν να φτάσει το αριστούργημα στο δωμάτιο τους.....Πότε να τα αγοράσω;
Ας φτιάξω πόμολα λοιπόν.....

 Κορδόνι, χάντρες από σπασμένο παιδικό κολιέ...και koubakia!!!
Μεγειά το κομοδίνο λοιπόν.......

Λευτέρη νομίζω δεν μπορείς να το ξαναπάρεις
στο δωμάτιο σου!!!!!

Πώς σας φαίνετε;

Ευχές για το Μελίρρυτο

Ένα νέο μαγαζί άνοιξε αυτές τις ημέρες στο Πευκί με είδη δώρων και άλλα όμορφα πράγματα...

Μία φίλη μου παράγγειλε λοιπόν ένα γούρι για να το στείλει μαζί με τις ευχές της...

Ξεκίνησα σιγά σιγά μάζεψα τα υλικά μου....

Τριφύλλι για να είναι τυχερό...

Ρόδι για να έχει τόσους πελάτες όσα και τα σποράκια του...

Κλειδί για να έχει πάντα το κλειδί της επιτυχίας...

Ένα μάτι για το μάτιασμα...

Ένα καραβάκι για να φέρνει πάντα καλά νέα, εμπορεύματα και θαλασσινή αύρα...

Ένα χαρτονόμισμα τυλιγμένο, με γραμμένες επάνω του, 

τις προσωπικές ευχές της φίλης που το έστειλε.

 

Στη συνέχεια είπα να ασχοληθώ λίγο και με τη συσκευασία που για μένα 

είναι άλλη μια ευκαιρία δημιουργίας..

Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω ένα ξύλινο κουτάκι για να φτάσει άνετα και 

χωρίς φόβο στον προορισμό του. Το στόλισα με decoupage..

 

Μετά σκέφτηκα να το κάνω λίγο πιο προσωπικό για το μαγαζί και ίσως κάτι 

που θα χρησιμοποιήσει και η ιδιοκτήτρια....

Ζωγράφισα λοιπόν στο εσωτερικό, το όνομα του μαγαζιού και 

το γέμισα καραμελίτσες για να κερνάει τους πελάτες....

Δεν ξέρω ο τελικός παραλήπτης πόσο θα το ευχαριστηθεί αλλά 

εγώ πέρασα πολύ όμορφες στιγμές μέχρι την ολοκλήρωση του και 

το τελικό αποτέλεσμα με άφησε πολύ χαρούμενη.

Καλές Δουλειές λοιπόν σου εύχομαι Μελίρρυτο 

και πάντα όλοι να έχουν ένα γλυκό λόγο για σένα...

Να σας ζήσει.....

Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα.  Η καλή μας φίλη Βιβή έφερε στον κόσμο την κορούλα της.
Μαμά και κόρη είναι μια χαρά. Είχα την ευκαιρία να πάω γρήγορα από κοντά να τους δω και σκέφτηκα εκτός από τις ευχές μου να τους αφήσω και κάτι χρήσιμο...
Τούρτα με πάνες....

Ο ευτυχισμένος πατέρας με ρώτησε αν έχει και γι' αυτόν καμία....Η αλήθεια είναι πως δεν το πρόβλεψα αυτό...Είναι και μια καλή σκέψη !!!! Την επόμενη φορά πάνες για τα μωράκια και μερικές για τους χαζομπαμπάδες !!!!

Βραβείο...

 Το βραβείο μου το χάρισε πριν αρκετό καιρό η Έλενα αλλά εγώ η προκομένη μόλις σήμερα κατάφερα να ξεκινήσω με την ανάρτηση και μάλλον δεν θα προλάβω να την ολοκληρώσω κιόλας.
Για να το παραλάβω πρέπει να απαντήσω στις παρακάτω ερωτήσεις και να το δώσω και σε 11blog με λιγότερους από 200 αναγνώστες.....

1) Τι σας οδήγησε να φτιάξετε νέο blog;
Το "πλεχτό μπισκότο" ξεκίνησε πρώτη και με διαβεβαίωσε ότι ήταν εύκολο στην δημιουργία και στη χρήση...και έτσι ξεκίνησα.
2) Ποιο ειναι το θέμα του blog σας;
Το βρίσκω ιδιαίτερα βολικό στο να παρουσιάζω ότι φτιάχνω, να βρίσκονται όλα μαζί κάπου συγκεντρωμένα- κάτι σαν ένα ημερολόγιο χειροτεχνιών και να μπορώ να τα σχολιάζω, αλλά και να δέχομαι τα σχόλια τρίτων.
3) Από που η εμπνευσή σας;
Από πολλά όμορφα πράγματα που παρατηρώ γύρω μου.
4) Σχεδιάζεται από πριν το περιεχόμενο του blog σας;
'Οχι.
5)Έχετε νεες ιδέες για το blog σας;
Ιδέες πολλές.Χρόνος δεν υπάρχει....
6)Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;
Δυστυχώς όχι όσο θα ήθελα.
7)Ποια είναι η καλύτερη  στιγμή για να δημιουργήσετε;
'Οταν όλοι κοιμούνται..
8)Τι θα θέλατε να ξέρει ο κόσμος για σας;
Θα ήθελα πολύ να απαντώ αλλά και να σχολιάζω σε φίλες με άλλα blog αλλά πραγματικά μου είναι δύσκολο και λόγω έλλειψης χρόνου αλλά και γιατί δεν είμαι και τόσο καλή στα γραπτά...
9)Ποιο είναι το χόμπι σας;
Χειροτεχνίες και μαστορέματα.


Για τα 11blog θα συνεχίσω σε επόμενη ανάρτηση....

Μπάνερ για το δωμάτιο της Αννούλας

'Ετοιμη η μπαλαρίνα μας....

Τα γράμματα τα έραψα πάνω στην κορδέλα αλλά την μπαλαρίνα την άφησα δεμένη από τα χεράκια σε περίπτωση που η μικρή θέλει να την περιεργαστεί λίγο παραπάνω και να χορέψουνε μαζί! Η μεγάλη μου κόρη ξετρελάθηκε και νομίζω θα μπούμε στην παραγωγή και για δεύτερη...

Α! και να μην ξεχάσω την συσκευασία...

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και σχόλια.

Γυρίσατεεε;;;

Νομίζω αυτή η ατάκα πηγαίνει μόνο με αυτή την εικόνα....
Ε, ναι λοιπόν γυρίσαμε.
Είπα να φύγω για λίγο. Φύγαμε χειμώνα και γυρίσαμε καλοκαίρι βρε παιδί μου...
Και τρέχα μάνα να βρεις τα καλοκαιρινά ρούχα που σκάνε τα παιδιά σου κλπ, κλπ .
Να μην τα γράφω τα ζούμε όλοι....
Πέρασε σχεδόν ο Μάιος χωρίς project, αλλά ευτυχώς έχουμε και κάτι γιορτούλες που
δίνουν όμορφες ευκαιρίες για δημιουργία....
Η Αννούλα λοιπόν είναι μια μικρή μπαλαρίνα...
Σε λίγες μέρες θα χορέψει με τη σχολή της στην γιορτή του τέλους..
Η καλή της νονά μου παράγγειλε ένα αναμνηστικό δωράκι...
Και τι βολικό με άφησε να κάνω ότι θέλω..
Πώς σας φαίνετε;

Ακόμα δεν είναι ολοκληρωμένο, θα τα ενώσω όλα μαζί για να μπορούν να κρεμαστούν σαν διακοσμητικό στον τοίχο του δωματίου της....
Αφήνω λοιπόν την ανάρτηση με εκκρεμότητα, έτσι για να είμαι σίγουρη ότι θα επιστρέψω γρήγορα..

Αλήθεια τώρα που το βλέπω το χτένισμα της μπαλαρίνας μου δεν μοιάζει λίγο με αυτό της Καρέζη;
-Κύριε Σαμιωτάκη Βασιλείου εδώ!!!!