Για το δωμάτιο του Ανδρέα....

Πάνω που δεν είχα κάτι να κάνω για ένα ευχάριστο διάλειμμα από τους πυρετούς και
τα διαβάσματα, μπαλέτο, αγγλικά, παιδική χαρά, μαγείρεμα,
πλύσιμο (παιδιών-ρούχων)(πότε θα βγεί μια συσκευή να τα κάνει και τα δύο αναρωτιέμαι... :)

Έγινε η παραγγελία.....
Μια κρεμαστρούλα με το όνομα ενός μπέμπη....

Τα γράμματα είναι από φετρίνα  και από πάνω έβαλα και δύο παιχνιδιάρικα υφάσματα,
ένα με πολύχρωμα πουλάκια και ένα με πολύχρωμα..... αυγουλάκια!!!!

Ραμμένα στο χέρι και γεμισμένα με βάτα (έτσι νομίζω το λένε το υλικό που βάζουμε στα μαξιλάρια)

Ο μικρός Ανδρέας λοιπόν σε λίγες μέρες θα έχει και το όνομα του στολισμένο

στο όμορφο δωμάτιο που του φτιάχνει η μαμά του....

Να 'ναι πάντα χαρούμενος...

Ρίξε κάτι πάνω σου......

Η τελευταία μου δημιουργία είναι πλεκτή....
Αν και το συγκεκριμένο  μαλλί δεν ήταν ίσως και η καλύτερη επιλογή,
επειδή το είχα πάρει κάποια στιγμή παλιότερα είπα να κάνω τη δοκιμή με αυτό.
Η σκέψη ήταν να πλέξω κάτι σαν μικρό σάλι για την πλάτη αλλά επειδή γενικότερα
εγώ ποτέ δεν στέκομαι σε μια θέση plus πάντα κυνηγάς ένα μικρό....
ήθελα κάτι που να στέκεται στη θέση του....
Έπλεξα λοιπόν ένα μακρόστενο ορθογώνιο και στις άκρες πέρασα κορδέλα ώστε
να ενωθεί σαν μανίκι.....
Βγήκε όπως το φανταζόμουνα και νομίζω θα το επιχειρήσω ξανά σε μακρύτερο μήκος.....

Νομίζω η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν στη φωτογράφηση.....

Καλό μήνα με... μπάμπουσκες.....

Αχ! αυτές οι μπάμπουσκες τι ωραίες που είναι.....
Μόλις είδα και το ύφασμα τρελάθηκα...αυτό είναι λέω πρέπει να το πάρω....
Να το χρησιμοποιήσω κάπου που θα είναι στη..μόστρα...
Πριν από καιρό είχα πάρει 2 ξύλινα κουτιά αρχειοθέτησης για να τα φτιάξω με decoupage
για την καινούργια βιβλιοθήκη της φίλης-αδελφής Ρενούλας μου...
Να που ήρθε η ώρα λοιπόν...
Κατόπιν  συνεννόησης και με την Ρένα (γιατί τον πελάτη τον θέλω ευχαριστημένο),
συμφωνήσαμε να κάνω το ένα με το ύφασμα και το άλλο λευκό...
(ναι καλά που θα το άφηνα σκέτο.... :) ...

Εύκολα και γρήγορα..
Κουτί 1ο: 
Ατλακόλ....Υφασμα...Κόψιμο και πέρασμα στις άκρες....
Επειδή μου άρεσε να έχει την υφή του υφάσματος δεν το πέρασα ξανά...Έτοιμο....

Κουτί 2ο:
Λευκό σπρέι...Στέγνωμα και ένα χέρι γυαλιστικό.....
-Έλα τώρα έτσι σκέτο θα με αφήσεις; Μου φώναζε παραπονεμένο.....
-Όχι καλό μου....Για σένα έχω μια καρδιά....
Πάρε και το στολιδάκι σου να μην γκρινάζεις και αν θέλει η πελάτισσα ας το αφαιρέσει.....
Όχι, Αν Θέλει Να το βγάλει, Λέωωωω.....

Για καθίστε χρυσά μου να σας βγάλω και μια αναμνηστική πόζα.....

Φυσικά θα περιμένω και ανάλογη καλλιτεχνική φωτογράφιση,
μετά την τοποθέτηση τους στη βιβλιοθήκη...Εντάξει κοπελιά;.....
Θα την προσθέσω όταν την παραλάβω....
Να, να, εδώ που είναι το κενό.....

3 ημέρες μετά.......

Φιλιά

Καλή Σχολική Χρονιά....

Καλή Σχολική Χρονιά εύχομαι σε όλους όσους έχουν παιδάκια στο σχολείο....
Φέτος η "λίστα" θα περάσει από μεγάλη μελέτη νομίζω.
Πρώτα θα αρχίσουν οι ανασκαφές εντός σπιτιού για οτιδήποτε μπορεί να υπάρχει ήδη
και μετά θα πάμε από τα μαγαζιά για τα υπόλοιπα..
Κάθε χρόνο τα πέρνουμε όλα από την αρχή καινούργια και μετά στην πορεία ανακαλύπτουμε
αυτά που υπήρχαν ήδη στο σπίτι.
Νομίζω και τα παιδιά καλό είναι να περνάνε και από αυτή τη διαδικασία για να μην τα θεωρούν
και όλα δεδομένα.
Γιατί να πάρουμε ξανά κάτι που ήδη έχουμε μόνο και μόνο επειδή πάμε σε άλλη τάξη;

Με την ευκαιρία λοιπόν των νέων σχολικών ειδών είπα να δοκιμάσω κάτι που είχα δει στο
blog μιας φίλης εδώ και λίγο καιρό (http://kerasopites.blogspot.gr/2013/06/blog-post_9.html ).

Ανακύκλωση παλιάς κηρομπογιάς.....

Αγορασα μια φτηνή παγοθήκη καθώς οι οδηγίες έλεγαν ότι αυτή που θα χρησιμοποιηθεί 

μετά θα είναι για πέταμα, αφού θα έχει λερωθεί από τα χρώματα...

Χώρισα τις κηρομπογιές σε χρώματα και τις έβαλα στο φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία.

Μετά τις άφησα να παγώσουν και στα στερεοποιηθούν...

 και..... έχουμε αποτέλεσμα......

Η αρχική σκέψη βέβαια, ήταν ότι αυτό το σχήμα θα είναι πιο εύκολο στη χρήση,

αλλά η αλήθεια είναι ότι θα το προτιμούσα τελικά στα άλλα σχήματα που έχω δει

να χρησιμοποιούνται....λουλουδάκια, ψαράκια κλπ...

Για πρώτη δοκιμή νομίζω είναι μια χαρά....

Πλεχτή Κουβερτούλα

Καλό φθινόπωρο και καλό μήνα σε όλους......
Επιστρέψαμε και εμείς λοιπόν από τις διακοπούλες μας,
που φέτος ευτυχώς ήταν αρκετά ξεκούραστες.
Γυρίσαμε στο σπιτάκι μας και ξεκινάμε με πολλές προσδοκίες για φέτος....
Μέχρι να ξεμπερδέψω όμως από τις γνωστές δουλειές του γυρισμού,
θα σας δείξω κάτι που έκανα πριν φύγουμε...

Από τότε που είδα τις κουβερτούλες με το βελονάκι ξετρελάθηκα και έβαλα στόχο
να μάθω να πλέκω με βελονάκι...
Με την βοήθεια λοιπόν πολλών φίλων bloggers και από βιντεάκια στο y tube
νομίζω ότι κάτι κατάφερα....

Το πλέξιμο ξεκίνησε χωρίς ιδιαίτερο προορισμό αλλά στην πορεία
η φίλη μου Κούλα γέννησε την κορούλα της μόλις την είχα τελειώσει.
Ήταν επόμενο λοιπόν να προχωρήσει και στην ανάλογη συσκευασία
για να το παραλάβει η χαρούμενη μανούλα....

Αγόρασα και δύο τετράγωνα σεντονάκια για συνοδεία και ενώ στην αρχή τα έβαλα
σε ένα ψάθινο καλαθάκι, επειδή δεν μου πήγε και τόσο καλά στο μάτι....

......Έπεσα πάνω σε ένα χάρτινο κουτί που φώναζε....Decoupaaaageeeee......

Το θέμα στο δωμάτιο της μικρής ήταν ζωάκια 

οπότε προχώρησα με αυτό το ρετάλι υφάσματος.....

 Η μανούλα που το παρέλαβε μπορώ να σας πω ότι ενθουσιάστηκε όχι μόνο με το κουβερτάκι αλλά
και με το κουτί, μιας και βρήκαν αμέσως τη θέση τους τα καλλύντικά και λοιπά ψιλοπράγματα της
μικρής......

Χάρηκα, χάρηκα, χάρηκα.....

και που να έρθει και ο χειμώνας που είναι ότι πρέπει για πλέξιμο, ώρε τί έχει να γίνει....!!!!

Decoupage σε Κομοδίνο...Μια μεγάααλη ιστορία....

Ο φίλος Λευτέρης λοιπόν είχε ένα κομοδίνο από τα παιδικά του χρόνια
που και δεν το χρησιμοποιούσε και δεν ήθελε να το πετάξει.
Του το ζήτησα λοιπόν για να πειραματιστώ με decoupage και
με μεγάλη μου χαρά τελικά το πήρα....
Επειδή δεν είχα καταλήξει ακριβώς στο τι ήθελα να κάνω έπρεπε η διαδικασία
να καλύψει όλα τα πιθανά σενάρια.
Ημέρα 1η:
Το πρώτο βήμα λοιπόν έπρεπε να είναι το τρίψιμο του παλιού βερνικιού.
Εδώ μπήκε στο σκηνικό ο φίλος Γιώργης και το παλμικό τριβίο καθώς με το χέρι αυτό
δεν θα έβγαινε με τίποτα....Έτριψα κι εγώ μια πλευρά για τα μάτια του κόσμου...

 

Το πρώτο στάδιο λοιπόν μας έβγαλε εδώ.
Μας έφαγε η σκόνη και η μυρωδιά του παλιού βερνικιού και σταματήσαμε.

Ημέρα 2η:
Το πρωί της επόμενης μέρας συνέχισα με το αστάρι...Οι γνώστες λένε ότι περνάμε ίσα ίσα τις
επιφάνειες για να μπορεί να πιάσει το επόμενο χρώμα ή επεξεργασία γενικότερα αλλά εγώ του
άλλαξα τα φώτα....Ήθελα να είναι εντελώς ομοιόμορφο γιατί δεν είχα αποφασίσει ακόμα που
θα κάνω decoupage και που θα βάψω....Οπότε....

Εδώ μπήκα στον πειρασμό να το αφήσω λευκό. Μου φάνηκε πολύ φινετσάτο, αλλά αφού είχα υποσχεθεί στη μικρή μου ότι το κομοδίνο ήταν για το δωμάτιο της, έπρεπε να γίνει παιδικό...
Συνεχίζω λοιπόν και.....

Ώωχ... το κατέστρεψα...Τα χρώματα δεν έστρωναν καλά και μου φαινόντουσαν πολύ έντονα.
Έτσι σκεφτόμουν στην αρχή αλλά δεν έκανα πίσω...Τώρα πρέπει να τελειώσει.
Συνέχισα με τις μεγάλες επιφάνειες και άρχισα το decoupage...
(Και από το φωτισμό της φωτογραφίας βλέπουμε ότι είναι ήδη απόγευμα....)

Και λίγο ακόμα decoupage....

Στο τέλος της ημέρας κατάφερα να φτάσω σε αυτό το αποτέλεσμα...

(Οι φωτογραφίες είναι βγαλμένες την επόμενη καθώς το decoupage τελείωσε μαύρη νύχτα)
Ημέρα 3η:
Αν και το βράδυ δεν ήμουν σίγουρη ότι αυτό θα ήταν το τελικό αποτέλεσμα, το πρωί προχώρησα
τελικά στο γυάλισμα....Δύο χέρια σπρέι γυαλιστικό....
Και μετά....Πόμολα;
Οι μικρές ανυπομονούσαν να φτάσει το αριστούργημα στο δωμάτιο τους.....Πότε να τα αγοράσω;
Ας φτιάξω πόμολα λοιπόν.....

 Κορδόνι, χάντρες από σπασμένο παιδικό κολιέ...και koubakia!!!
Μεγειά το κομοδίνο λοιπόν.......

Λευτέρη νομίζω δεν μπορείς να το ξαναπάρεις
στο δωμάτιο σου!!!!!

Πώς σας φαίνετε;

Ευχές για το Μελίρρυτο

Ένα νέο μαγαζί άνοιξε αυτές τις ημέρες στο Πευκί με είδη δώρων και άλλα όμορφα πράγματα...

Μία φίλη μου παράγγειλε λοιπόν ένα γούρι για να το στείλει μαζί με τις ευχές της...

Ξεκίνησα σιγά σιγά μάζεψα τα υλικά μου....

Τριφύλλι για να είναι τυχερό...

Ρόδι για να έχει τόσους πελάτες όσα και τα σποράκια του...

Κλειδί για να έχει πάντα το κλειδί της επιτυχίας...

Ένα μάτι για το μάτιασμα...

Ένα καραβάκι για να φέρνει πάντα καλά νέα, εμπορεύματα και θαλασσινή αύρα...

Ένα χαρτονόμισμα τυλιγμένο, με γραμμένες επάνω του, 

τις προσωπικές ευχές της φίλης που το έστειλε.

 

Στη συνέχεια είπα να ασχοληθώ λίγο και με τη συσκευασία που για μένα 

είναι άλλη μια ευκαιρία δημιουργίας..

Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω ένα ξύλινο κουτάκι για να φτάσει άνετα και 

χωρίς φόβο στον προορισμό του. Το στόλισα με decoupage..

 

Μετά σκέφτηκα να το κάνω λίγο πιο προσωπικό για το μαγαζί και ίσως κάτι 

που θα χρησιμοποιήσει και η ιδιοκτήτρια....

Ζωγράφισα λοιπόν στο εσωτερικό, το όνομα του μαγαζιού και 

το γέμισα καραμελίτσες για να κερνάει τους πελάτες....

Δεν ξέρω ο τελικός παραλήπτης πόσο θα το ευχαριστηθεί αλλά 

εγώ πέρασα πολύ όμορφες στιγμές μέχρι την ολοκλήρωση του και 

το τελικό αποτέλεσμα με άφησε πολύ χαρούμενη.

Καλές Δουλειές λοιπόν σου εύχομαι Μελίρρυτο 

και πάντα όλοι να έχουν ένα γλυκό λόγο για σένα...